تاريخ : | | نویسنده : avazehface

ترجمه فارسی صحیفه سجادیه نيايش چهل و هفتم
از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ روز عرفه (نهم ماه ذى الحجه):
̶    سپاس خداى را‌ سزاست كه‌ پروردگار جهانيان است،
̶    بار خدايا سپاس تنها براى تست اى پديد آورنده ‌ى‌ آسمانها ‌و‌ زمين، اى داراى بى نيازى ‌و‌ احسان كامل، اى مالك ‌و‌ دارنده ‌ى‌ دارندگان، ‌و‌ اى خدا ‌و‌ معبود هر‌ پرستيده اى، ‌و‌ اى آفريننده ‌ى‌ هر‌ آفريده اى، ‌و‌ اى ميراث برنده ‌ى‌ هر‌ چيز، چيزى مانند او‌ نيست، ‌و‌ علم چيزى از‌ او‌ پنهان نمى باشد، ‌و‌ او‌ به‌ (اطراف) هر‌ چيز احاطه دارد، ‌و‌ او‌ بر‌ هر‌ چيز نگهبان است،
̶    توئى خدائى كه‌ پرستش شده اى جز تو‌ نيست، يكتاى تنهاى يگانه ‌ى‌ بى مانندى،
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست كريم ‌و‌ بخشنده ‌ى‌ در‌ منتهاى كرم، عظيم ‌و‌ بزرگ كه‌ در‌ عظمت بى مانندى، ‌و‌ بزرگوارى كه‌ همه ‌ى‌ نسبت به‌ تو‌ پست است
̶    توئى خدائى كه‌ معبود به‌ حقى نيست جز تو، بلند مرتبه ‌ى‌ در‌ منتهاى بلندى، كه‌ سخت انتقام گيرنده است
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست، بخشنده ‌ى‌ مهربان، داناى درست كردارى
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست، شنوا بينا، قديم (ازلى) ‌و‌ آگاهى
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست، كريم ‌و‌ بخشنده ترى هميشه اى در‌ نهايت هميشگى
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست، پيش از‌ هر‌ يك اول ‌و‌ آغازى، ‌و‌ پس‌ از‌ هر‌ شمرده شده آخر ‌و‌ مرجعى
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست، با‌ بلندى خويش نزديك (به هر‌ چيز) ‌و‌ با‌ نزديك بودن بلند است
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست، داراى عظمت ‌و‌ بزرگوارى، ‌و‌ داراى بزرگى ‌و‌ سپاس
̶    و توئى خدائى كه‌ جز تو‌ معبود به‌ حقى نيست، خدائى كه‌ چيزها را‌ بى اصل ‌و‌ مايه آفريده اى ‌و‌ صورتها ‌و‌ پيكرها را‌ بى نمونه ‌و‌ مانند نگاشته اى، ‌و‌ نو پيدا شده ها را‌ بدون پيروى (از ديگرى) پديد آورده اى،
̶    توئى آنكه هر‌ چيز را‌ به‌ مقدار معلوم (بر وفق حكمت) ايجاد نموده اى، ‌و‌ هر‌ چيز را‌ براى آنچه از‌ ‌آن خواسته مى شود آماده ساخته اى، ‌و‌ آنچه را‌ جز تو‌ است (همه ‌ى‌ موجودات) نظم داده آراسته گردانيده اى،
̶    توئى آنكه در‌ آفريدنت شريك ‌و‌ انبازى ياريت نكرده، ‌و‌ در‌ كار (آفرينش) وزير ‌و‌ معاونى تو‌ را‌ يارى ننموده، ‌و‌ بيننده ‌و‌ مانندى براى تو‌ نبوده است،
̶    توئى آنچه اراده كرده ‌و‌ خواسته اى اراده ات واجب ‌و‌ لازم گشته، ‌و‌ آنچه حكم كرده اى حكم تو‌ (از روى) عدل (و نظام) ‌و‌ (درباره ‌ى‌ بندگانت) آنچه فرمان داده اى (فرمانت) از‌ روى انصاف ‌و‌ دادگرى بوده،
̶    توئى آنكه جائى تو‌ را‌ فرا نمى گيرد، ‌و‌ در‌ برابر تسلط ‌و‌ غلبه ‌ى‌ تو‌ توانائى ندارد (نمى تواند ايستادگى كند) ‌و‌ دليل ‌و‌ برهان (بر كسى) ‌و‌ سخن فصيح ‌و‌ نيكو تو‌ را‌ عاجز نساخته است،
̶    توئى آنكه هر‌ چيز را‌ يكايك شمرده اى، ‌و‌ براى هر‌ چيز غايت ‌و‌ پايانى قرار داده اى، ‌و‌ هر‌ چيز را‌ به‌ مقدار معلوم ايجاد نموده اى،
̶    توئى آنكه وهمها ‌و‌ انديشه ها از‌ ادراك كنه ‌و‌ حقيقت ذات تو‌ مانده اند، ‌و‌ فهمها ‌و‌ دانشها (يا عقلها) از‌ چگونگى تو‌ ناتوانند، ‌و‌ ديده ها جاى كجائى تو‌ را‌ درنيافتند (چون جسم نيستى)
̶    توئى آنكه پايانى براى تو‌ نيست تا‌ (به آنجا) محدود ‌و‌ منتهى گردى، ‌و‌ (در عقول ‌و‌ اوهام) مصور نشده اى تا‌ موجود ‌و‌ دريافته شوى، ‌و‌ والد نبوده ‌و‌ فرزندى نياورده اى تا‌ مولود باشى،
̶    توئى آنكه ضد ‌و‌ نزاع كننده اى نيست كه‌ بتواند با‌ تو‌ ستيزگى نمايد، ‌و‌ مانندى براى تو‌ نمى باشد تا‌ بر‌ تو‌ غلبه ‌و‌ سرفرازى كند، ‌و‌ همتائى برايت نيست تا‌ با‌ تو‌ برابرى نمايد،
̶    توئى آنكه آفريد ‌و‌ (بدون سابقه) ايجاد كرد، ‌و‌ پديد آورد ‌و‌ بدون ابزار آفريد، ‌و‌ آفرينش آنچه را‌ آفريد نيكو ‌و‌ محكم ‌و‌ استوار گردانيد
̶    منزه ‌و‌ پاكى، چه بزرگ است صفات ‌و‌ افعال تو، ‌و‌ چه بلند است در‌ همه جا قدر ‌و‌ منزلت تو، ‌و‌ چه آشكار گردانيده جدا ساختن تو‌ حق را‌ (از باطل)،
̶    منزه ‌و‌ پاكى، اى نيكى كننده به‌ بندگان چه بسيار است نيكى تو، ‌و‌ اى مهربان چه بسيار است مهربانى تو، ‌و‌ اى حكيم چه بسيار است شناسائى تو،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! اى پادشاه (قادر ‌و‌ توانا) چه بسيار است توانائى تو، ‌و‌ اى بخشنده چه بسيار است توانگرى تو، ‌و‌ اى بلندمرتبه چه بسيار بلند است قدر تو‌ دارنده ‌ى‌ عظمت ‌و‌ بزرگى ‌و‌ بزرگوارى ‌و‌ حمد ‌و‌ سپاسى،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! دست (عطاى) خود را‌ به‌ نيكيها گشوده اى، ‌و‌ هدايت ‌و‌ راهنمائى از‌ جانب تو‌ شناخته شده، پس‌ هر‌ كه‌ تو‌ را‌ براى (به دست آوردن) دين يا‌ دنيا بطلبد (احسان) تو‌ را‌ دريابد،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! هر‌ كه‌ در‌ علم تو‌ گذشته در‌ برابر تو‌ متواضع ‌و‌ فروتن، ‌و‌ آنچه زير عرش تو‌ است براى بزرگى تو‌ خاشع است ‌و‌ همه ‌ى‌ آفريدگانت براى فرمانبردارى از‌ تو‌ فرمانبرند،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! با‌ هيچ يك از‌ حواس درك نمى گردى ‌و‌ با‌ دست ماليدن ‌و‌ تماس جسم شناخته نمى شوى ‌و‌ كسى نمى تواند با‌ تو‌ مكر نمايد ‌و‌ ترا دور سازد ‌و‌ با‌ تو‌ نزاع كند ‌و‌ بر‌ تو‌ چيره گردد ‌و‌ با‌ تو‌ جدال ‌و‌ زد ‌و‌ خورد نمايد ‌و‌ با‌ تو‌ خدعه كرده فريب دهد،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! راه تو‌ راست ‌و‌ هموار است ‌و‌ امر ‌و‌ فرمانت هدايت است، ‌و‌ توئى زنده ‌و‌ باقى ‌و‌ بى نيازى،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! گفتارت حكمت ‌و‌ دانائى، ‌و‌ فرمانت واجب ‌و‌ لازم است، ‌و‌ اراده ‌و‌ خواستنت همان قصد است،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! خواست تو‌ را‌ باز گرداننده اى نيست، ‌و‌ كلمات تو‌ را‌ تغيير دهنده اى نمى باشد،
̶    منزه ‌و‌ پاكى! اى خدائى كه‌ نشانه هاى تو‌ (بر كافران) غلبه دارد، اى پديدآورنده ‌ى‌ آسمانها، اى آفريننده ‌ى‌ جانها،
̶    تو را‌ است سپاس سپاسى كه‌ به‌ هميشگى تو‌ (پاداش آن) هميشه است،
̶    و تو‌ را‌ است سپاس سپاسى كه‌ به‌ جاويد بودن نعمت تو‌ جاويد بماند،
̶    و تو‌ را‌ است سپاس سپاسى كه‌ برابر احسان ‌و‌ نيكيت باشد،
̶    و تو‌ را‌ است سپاس سپاسى كه‌ بر‌ رضا ‌و‌ خوشنوديت بيافزايد،
̶    و تو‌ را‌ است سپاس سپاسى كه‌ با‌ سپاس هر‌ سپاسگزارى باشد، ‌و‌ شكرى كه‌ ستايش هر‌ شكرگزارى از‌ ‌آن باز ماند،
̶    سپاسى كه‌ جز تو‌ را‌ سزاوار نباشد، ‌و‌ جز به‌ سوى تو‌ وسيله ‌ى‌ تقرب نشود،
̶    سپاسى كه‌ به‌ وسيله ‌ى‌ ‌آن دوام اول (نعمت) ‌و‌ هميشگى آخر (نعمت تازه) درخواست گردد،
̶    سپاسى كه‌ با‌ گردش زمانها بسيار ‌و‌ بيشمار گردد، ‌و‌ به‌ افزايشهاى پى در‌ پى بيافزايد،
̶    سپاسى كه‌ نگهبانان از‌ شمردن ‌آن درمانده شوند، ‌و‌ بر‌ آنچه نويسندگان (اعمال بندگان) در‌ كتاب تو‌ (لوح محفوظ) ضبط نموده اند افزونى گيرد،
̶    سپاسى كه‌ عرش بزرگ تو‌ را‌ (در سنجيدن) همسنگ ‌و‌ كرسى بلند پايه ات را‌ برابر باشد،
̶    سپاسى كه‌ نزد تو‌ مزدش كامل باشد، ‌و‌ پاداشش همه ‌ى‌ پاداشها را‌ فرا گيرد،
̶    سپاسى كه‌ آشكار ‌آن با‌ نهانش مطابق، ‌و‌ نهان ‌آن با‌ آهنگ راستى موافق باشد،
̶    سپاسى كه‌ آفريده شده اى مانند ‌آن تو‌ را‌ سپاس نگزارده باشد، ‌و‌ كسى جز تو‌ فضل ‌و‌ برترى ‌آن را‌ نشناسد،
̶    سپاسى كه‌ هر‌ كه‌ در‌ بسيارى ‌آن كوشش نمايد (از جانب تو) يارى گردد، ‌و‌ هر‌ كه‌ در‌ كامل بجا آوردن ‌آن كوتاهى ننمود تاييد شود،
̶    سپاسى كه‌ هر‌ سپاسى را‌ كه‌ آفريده اى جمع نمايد، ‌و‌ هر‌ سپاسى را‌ كه‌ پس‌ از‌ اين بيافرينى به‌ يك رشته درآورد،
̶    سپاسى كه‌ سپاسى از‌ ‌آن به‌ سخن تو‌ نزديك تر نباشد، ‌و‌ سپاسگزارنده ترى از‌ كسانيكه تو‌ را‌ به‌ ‌آن سپاس مى گزارند نباشد،
̶    سپاسى كه‌ بر‌ اثر بسياريش به‌ وسيله ‌ى‌ كرم ‌و‌ بخشش تو‌ باعث فراوانى (نعمتها) گردد، ‌و‌ تو‌ ‌آن را‌ از‌ روى فضل ‌و‌ احسانت با‌ فزونى پى در‌ پى پيوسته نمائى،
̶    سپاسى كه‌ حق ‌و‌ شايسته ‌ى‌ بزرگى ذات تو، ‌و‌ غلبه ‌ى‌ عظمت تو‌ را‌ برابر باشد،
̶    پروردگارا بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ محمد درود فرست كه‌ برگزيده پسنديده گرامى ‌و‌ مقرب (درگاه تو) است، بهترين درودهاى خود را‌ بفرست، ‌و‌ كاملترين نيكيهايت را‌ بر‌ او‌ افزونى ده، ‌و‌ سودمندترين مهربانيت را‌ به‌ او‌ ببخش،
̶    پروردگارا بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ او‌ درود فرست، درود بسيارى كه‌ درودى بيشتر از‌ ‌آن نباشد، ‌و‌ بر‌ او‌ درود فرست، درود افزون كننده اى كه‌ درودى افزون كننده تر از‌ ‌آن نباشد، ‌و‌ بر‌ او‌ درود فرست درود خوشنودى كه‌ درودى بالاتر از‌ ‌آن نباشد،
̶    پروردگارا درود فرست بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ او‌ درودى كه‌ او‌ را‌ خوشنود گرداند ‌و‌ بر‌ خوشنودى او‌ بيافزايد، ‌و‌ بر‌ او‌ درود فرست درودى كه‌ تو‌ را‌ خوشنود نمايد ‌و‌ بر‌ خوشنودى تو‌ براى ‌آن حضرت بيافزايد، ‌و‌ بر‌ او‌ درود فرست درودى كه‌ جز ‌آن را‌ براى ‌آن بزرگوار نپسندى، ‌و‌ جز او‌ را‌ سزاوار ‌آن درود نبينى،
̶    پروردگارا بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ او‌ درود فرست، درودى كه‌ از‌ خوشنودى تو‌ تجاوز كرده درگذرد، ‌و‌ پيوستگى ‌آن به‌ بقاء ‌و‌ هستى تو‌ پيوسته شود، ‌و‌ فانى ‌و‌ نيست نگردد همچنانكه كلمات (علم ‌و‌ حكمت) تو‌ فانى نمى شود،
̶    پروردگارا بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ او‌ درود فرست، درودى كه‌ درودهاى فرشتگان ‌و‌ پيامبران ‌و‌ فرستادگان ‌و‌ پيروان تو‌ را‌ جمع نمايد، ‌و‌ بر‌ درودهاى بندگان (مومنين) از‌ جن ‌و‌ انس تو‌ ‌و‌ پذيرندگان دعوت (به سوى) تو‌ احاطه داشته باشد، ‌و‌ درود هر‌ كه‌ را‌ از‌ انواع آفريدگانت كه‌ پديد آورده اى گرد آورد،
̶    پروردگارا بر‌ او‌ ‌و‌ آل‌ او‌ درود فرست، درودى كه‌ هر‌ درود گذشته ‌و‌ تازه اى را‌ در‌ بر‌ داشته باشد،و بر‌ او‌ ‌و‌ بر‌ آل‌ او‌ درود فرست،درودى كه‌ نزد تو‌ ‌و‌ نزد غير تو‌ پسنديده باشد، درودى كه‌ با‌ آنچه گفته شد درودهائى بيافرينى كه‌ هنگام آفريدنشان با‌ آنها ‌آن درودها را‌ چندين برابر سازى، ‌و‌ بر‌ گردش روزگار آنها را‌ بيافزائى افزودن با‌ چندين برابرى كه‌ جز تو‌ نتواند آنها را‌ بشمارد،
̶    پروردگارا درود فرست بر‌ پاكيزه تران خويشان ‌آن بزرگوار (حضرت فاطمه (ع) ‌و‌ ائمه ‌ى‌ اثنى عشر (ع)) كه‌ آنان را‌ براى فرمان خود برگزيدى (و آنها را) خزانه داران علمت، ‌و‌ نگهداران دينت، ‌و‌ جانشينان خود در‌ زمينست، ‌و‌ حجتهاى خويش بر‌ بندگانت قرار دادى، ‌و‌ آنها را‌ بخواست خود از‌ پليدى ‌و‌ ناپاكى (معاصى ‌و‌ گناهان) پاك ساختى، ‌و‌ ايشان را‌ دستاويز به‌ سوى خود ‌و‌ راه به‌ بهشت خويش گردانيدى،
̶    پروردگارا بر‌ محمد ‌و‌ آل‌ او‌ درود فرست درودى كه‌ به‌ وسيله ‌ى‌ ‌آن بخشش ‌و‌ گرامى داشتنت براى ايشان فراوان گردانى، ‌و‌ همه چيز را‌ از‌ بخششهايت براى آنان كامل نمائى، ‌و‌ نصيب ‌و‌ بهره ‌ى‌ از‌ عطاها ‌و‌ سودهايت را‌ بر‌ آنها بسيار گردانى،
̶    پروردگارا بر‌ ‌آن حضرت ‌و‌ بر‌ آل‌ او‌ درود فرست درودى كه‌ اولش را‌ حدى، ‌و‌ مدت ‌و‌ آخرش را‌ پايانى نباشد،
̶    پروردگارا بر‌ ايشان درود فرست هموزن عرش خود ‌و‌ آنچه زير عرش است ‌و‌ مقدار آنچه آسمانهايت ‌و‌ آنچه در‌ بالاى آنها است را‌ پر گرداند، ‌و‌ مقدار شماره ‌ى‌ زمينهايت ‌و‌ آنچه در‌ زير آنها ‌و‌ ميان آنها است، درودى كه‌ ايشان را‌ به‌ كمال قرب به‌ تو‌ رساند، ‌و‌ براى تو‌ ‌و‌ ايشان خوشنودى، ‌و‌ هميشه به‌ مانندهاى ‌آن درودها پيوسته باشد،
̶    بار خدايا تو‌ دين خود (اسلام) را‌ در‌ هر‌ زمان ‌و‌ روزگارى به‌ وسيله ‌ى‌ امام ‌و‌ پيشوائى (يكى از‌ ائمه معصومين (ع)) كه‌ او‌ را‌ براى بندگانت علامت (راهنما)، ‌و‌ در‌ شهرها نشانه ‌ى‌ (راه حق) برپا داشته اى تاييد كرده اى پس‌ از‌ آنكه پيمان (دوستى) ‌آن امام را‌ به‌ پيمان (دوستى) خود پيوسته ‌و‌ او‌ را‌ سبب خوشنودى خويش گردانيده اى ‌و‌ طاعت از‌ او‌ را‌ واجب نموده ‌و‌ از‌ مخالفتشان برحذر داشتى، ‌و‌ به‌ فرمانبرى فرمانهايش، ‌و‌ باز ايستادن از‌ نهى ‌و‌ بازداشتنش، ‌و‌ به‌ اينكه كسى از‌ او‌ پيشى نگيرد، ‌و‌ از‌ او‌ واپس نماند فرمان داده اى پس‌ او‌ است نگهدار پناهندگان، ‌و‌ پناه اهل ايمان، ‌و‌ دستاويز چنگ زدگان (از كيفرها) ‌و‌ جمال ‌و‌ نيكوئى جهانيان،
̶    بار خدايا پس‌ به‌ ولى خود (كه امام عصر (ع) است) شكر ‌و‌ سپاس آنچه را‌ بر‌ او‌ نعمت داده اى الهام نما، ‌و‌ مانند ‌آن شكر ‌و‌ سپاس را‌ به‌ سبب ‌آن حضرت به‌ ما‌ الهام كن، ‌و‌ او‌ را‌ از‌ جانب خود توانائى كه‌ يارى دهنده است عطا فرما، ‌و‌ براى او‌ (هر مشكل را) بگشاى گشودن آسانى، ‌و‌ او‌ را‌ به‌ تواناترين تكيه گاه خود يارى ده، ‌و‌ توانائيش را‌ محكم ‌و‌ استوار گردان، ‌و‌ بازويش را‌ نيرومند فرما ‌و‌ به‌ ديده ‌ى‌ (مراقبت) خود رعايت كن، ‌و‌ به‌ نگهداريت حمايتش نما، ‌و‌ به‌ فرشتگانت ياريش فرما ‌و‌ به‌ لشگر ‌و‌ سپاهست كه‌ غالبترين (لشگر)اند كمكش كن،
̶    و كتاب خود ‌و‌ احكام ‌و‌ راههايت ‌و‌ روشهاى پيغمبرت را- درودهاى تو‌ بار خدايا بر‌ او‌ ‌و‌ آل‌ او‌ باد- به‌ وسيله ‌ى‌ او‌ بپا دار (آشكار ساز) ‌و‌ آنچه از‌ نشانهاى دينت را‌ كه‌ ستمكاران ميرانده اند (و به‌ ‌آن عمل نمى كنند) به‌ سبب او‌ زنده گردان، ‌و‌ زنگ ستم (و تباهكارى) ستمكاران را‌ از‌ راهت به‌ وسيله ‌ى‌ او‌ بزداى، ‌و‌ سختى را‌ از‌ راهت به‌ (هدايت) او‌ دور ساز، ‌و‌ به‌ سبب او‌ عدول كنندگان از‌ راه خود را‌ از‌ ميان بردار، ‌و‌ به‌ او‌ آنان را‌ كه‌ براى راه راست تو‌ كجى مى طلبند نيست ‌و‌ نابود گردان،
̶    و ولى خود (امام عصر (ع)) را‌ براى دوستانت ملايم گردان، ‌و‌ دستش را‌ بر‌ دشمنانت بگشا، ‌و‌ رحمت ‌و‌ مهربانى ‌و‌ عطوفت ‌و‌ شفقت او‌ را‌ به‌ ما‌ ببخش (او را‌ درباره ‌ى‌ ما‌ مهربان ساز) ‌و‌ ما‌ را‌ براى او‌ شنوندگان ‌و‌ فرمانبرندگان ‌و‌ در‌ خوشنوديش كوشش كنندگان، ‌و‌ در‌ يارى نمودن ‌و‌ دفاع ‌و‌ پشتيبانى از‌ او‌ يارى كنندگان، ‌و‌ به‌ وسيله ‌ى‌ آنچه درخواست شد به‌ سوى تو‌ ‌و‌ پيغمبرت- درودهاى تو‌ بار خدايا بر‌ او‌ ‌و‌ آل‌ باد تقرب جويان نما،
̶    بار خدايا درود فرست بر‌ دوستان ايشان كه‌ به‌ مقام ‌و‌ مرتبه ‌ى‌ آنان اقرار دارند، راه روشنشان را‌ پيروى مى نمايند، دنبال آثار ‌و‌ نشانه هاشان مى روند، به‌ دستاويزشان چنگ مى زنند، به‌ دوستيشان تمسك مى جويند به‌ امامت ‌و‌ پيشوائيشان اقتدا مى نمايند، ‌و‌ براى امر ‌و‌ فرمانشان تسليم اند، در‌ طاعت ‌و‌ پيرويشان مى كوشند، ايام روزگار (دولت ‌و‌ ظهور خلافت) ايشان (ايام حضرت مهدى عليه السلام) را‌ انتظار دارند، ‌و‌ چشمهاشان را‌ به‌ سوى آنان دوخته اند (هميشه چشم به‌ راه ظهور دولت ايشانند) درودهاى با‌ بركت ‌و‌ نيكى ‌و‌ پاكيزه ‌و‌ فزاينده هنگام بامدادان ‌و‌ شامگاهان،
̶    و بر‌ ايشان ‌و‌ بر‌ روانشان درود فرست، ‌و‌ كارشان را‌ بر‌ تقوى ‌و‌ پرهيزكارى فراهم نما، ‌و‌ احوالشان را‌ اصلاح فرما، ‌و‌ توبه ‌ى‌ آنان را‌ بپذير، زيرا تو‌ بسيار توبه پذير ‌و‌ مهربان، ‌و‌ بهترين آمرزندگانى، ‌و‌ ما‌ را‌ به‌ سبب رحمت ‌و‌ مهربانيت در‌ سراى سلامت ‌و‌ بى گزند (بهشت) با‌ ايشان قرار ده، اى مهربانترين مهربانان،
̶    بار خدايا اين روز عرفه روزى است كه‌ ‌آن را‌ شريف ‌و‌ گرامى ‌و‌ بزرگ داشته اى، ‌و‌ رحمتت را‌ در‌ ‌آن گسترده، ‌و‌ عفوت را‌ انعام نموده، ‌و‌ عطايت را‌ در‌ ‌آن بسيار كرده، ‌و‌ به‌ سبب ‌آن بر‌ بندگانت تفضل ‌و‌ احسان كرده اى،
̶    بار خدايا ‌و‌ من‌ ‌آن بنده ‌ى‌ تو‌ هستم كه‌ پيش از‌ آفرينش ‌و‌ پس‌ از‌ آفرينشت او‌ را‌ نعمت عطا فرمودى، پس‌ او‌ را‌ از‌ كسانى قرار دادى كه‌ به‌ دين خود راهنمائى نمودى، ‌و‌ براى انجام حق خويش توفيقش دادى، ‌و‌ او‌ را‌ به‌ ريسمان (استوار) خود نگاه داشتى، ‌و‌ در‌ حزب ‌و‌ گروه خويشتن درآوردى ‌و‌ به‌ دوستدارى دوستانت (پيروان راه حق) ‌و‌ دشمنى دشمنانت رهبرى فرمودى،
̶    سپس او‌ را‌ فرمان دادى پس‌ فرمان نبرد، ‌و‌ منع نمودى پس‌ باز نايستاد، ‌و‌ از‌ معصيت ‌و‌ نافرمانى نهى فرمودى پس‌ خلاف فرمانت نموده ‌و‌ نهيت را‌ مرتكب شده، نه از‌ روى دشمنى با‌ تو، ‌و‌ نه از‌ روى گردنكشى بر‌ تو، بلكه هواى (نفسانى) او‌ را‌ به‌ آنچه جدا ساخته اى (نهى كرده اى) ‌و‌ به‌ آنچه از‌ ‌آن برحذر داشتى خواند، ‌و‌ دشمن تو‌ ‌و‌ دشمن او‌ (شيطان) او‌ را‌ بر‌ ‌آن يارى كرد پس‌ با‌ شناسائى بترسانيدن تو، ‌و‌ اميدوارى به‌ عفو تو، ‌و‌ اعتماد به‌ گذشت تو‌ بر‌ نافرمانيت اقدام نمود، در‌ حاليكه با‌ ‌آن نعمتهائى كه‌ به‌ او‌ بخشيده اى سزاوارتر بندگان تو‌ بود كه‌ به‌ نافرمانيت اقدام ننمايد،
̶    و اينك منم در‌ پيش تو‌ پست، خوار، فروتن زارى كنان، ترسان ‌و‌ اقراركننده ام به‌ گناهان بزرگ كه‌ زير بار ‌آن رفته ام، ‌و‌ به‌ خطاها ‌و‌ نادرستكاريهاى سترگ كه‌ ‌آن را‌ مرتكب شده ام، به‌ عفو ‌و‌ گذشتت زنهار جو ‌و‌ به‌ رحمتت پناهنده ام، يقين دارم كه‌ امان دهنده اى مرا از‌ تو‌ امان نمى دهد، ‌و‌ بازدارنده اى مرا از‌ تو‌ باز نمى دارد،
̶    پس به‌ من‌ عطا كن ستر ‌و‌ پوششى را‌ از‌ جانب خود كه‌ به‌ گناهكار عطا مى كنى، ‌و‌ به‌ من‌ ببخش عفوت را‌ كه‌ به‌ كسى كه‌ خود را‌ تسليم تو‌ مى نمايد مى بخشى، ‌و‌ به‌ من‌ انعام فرما آمرزشت را‌ كه‌ در‌ دستگاهت بزرگ نمى نمايد كه‌ ‌آن را‌ بر‌ كسى كه‌ به‌ تو‌ اميدوار است انعام فرمائى،
̶    و در‌ اين روز براى من‌ بهره اى قرار ده‌ كه‌ به‌ سبب ‌آن به‌ بهره اى از‌ خوشنودى تو‌ برسم، ‌و‌ مرا از‌ (درگاهت) از‌ آنچه (ثواب كه) كوشش كنندگان در‌ پرستش تو‌ با‌ ‌آن باز مى گردند تهى دست بر‌ مگردان
̶    و من‌ اگر چه كردارهاى شايسته اى را‌ كه‌ كوشش كنندگان در‌ عبادتت پيش فرستاده اند نفرستاده ام (بجا نياورده ام) ليكن يگانه دانستن تو‌ ‌و‌ اينكه اضداد ‌و‌ امثال ‌و‌ مانندهائى براى تو‌ نيست را‌ پيش فرستادم (به ‌آن ايمان آورده ام) ‌و‌ از‌ درهائى كه‌ امر فرموده اى از‌ آنها به‌ سوى (رحمت) تو‌ آيند به‌ درگاهت آمده ام، ‌و‌ به‌ آنچه (ولايت حضرت على ‌و‌ ائمه معصومين عليهم السلام كه) كسى جز با‌ درخواست قرب به‌ ‌آن به‌ تو‌ نزديك نشود طلب نزديك شدن به‌ درگاه تو‌ نموده ام،
̶    سپس توبه ‌و‌ بازگشت به‌ سوى تو، ‌و‌ خوارى ‌و‌ زارى در‌ درگاه تو، ‌و‌ گمان نيك به‌ تو‌ ‌و‌ اعتماد به‌ آنچه نزد تو‌ است، در‌ پى طلب قرب به‌ تو‌ قرار داده ام، ‌و‌ اميد به‌ تو‌ را‌ كه‌ هيچگاه اميدوار به‌ تو‌ از‌ ‌آن نوميد نمى گردد همراه ‌آن نموده ام،
̶    و از‌ تو‌ درخواست مى نمايم همچون درخواست پست خوار نيازمند بى چيز ترسنده زنهار خواه، ‌و‌ با‌ اين احوال درخواستم از‌ روى ترس ‌و‌ زارى ‌و‌ پناه خواهى است، نه از‌ روى بلند پروازى به‌ گردنكشى گردنكشان، ‌و‌ نه از‌ روى علو ‌و‌ بلندى خواه به‌ جرات ‌و‌ اعتماد اطاعت كنندگان، ‌و‌ نه از‌ روى تكبر به‌ شفاعت ‌و‌ ميانجيگرى شفاعت كنندگان،
̶    و من‌ پس‌ از‌ اين اعتراف كمترين كمتران، ‌و‌ خوارترين خوارتران، ‌و‌ مانند ذره بلكه كمتر از‌ آنم پس‌ اى آنكه در‌ كيفر بدكاران شتاب نكرده ‌و‌ آنان را‌ كه‌ در‌ ناز ‌و‌ نعمت فرو رفته ‌و‌ آنها را‌ بيجا به‌ كار مى برند بازنمى دارد، ‌و‌ اى آنكه لغزندگان را‌ از‌ روى انعام عفو مى نمايد، ‌و‌ خطاكاران را‌ از‌ روى احسان مهلت مى دهد
̶    منم بدكار اقراركننده (به بدكردارى) خطاكار لغزنده،
̶    منم آنكه از‌ روى جرات در‌ برابر تو‌ (به گناه) اقدام نمود،
̶    منم آنكه از‌ روى قصد تو‌ را‌ نافرمانى كرد،
̶    منم آنكه (زشتيهاى خود را) از‌ بندگانت پنهان نموده
̶    و در‌ برابر تو‌ آشكارا ساخته، منم آنكه از‌ بندگانت ترسيده ‌و‌ از‌ تو‌ ايمن گشته،
̶    منم آنكه از‌ قهر ‌و‌ غلبه ‌ى‌ تو‌ نهراسيده، ‌و‌ از‌ عذاب ‌و‌ سختگيريت نترسيده،
̶    منم گنهكار درباره ‌ى‌ خود
̶    منم در‌ گرو بلا ‌و‌ گرفتارى خويش،
̶    منم بى حيا ‌و‌ بى شرم،
̶    منم گرفتار رنج دراز
̶    تو را‌ قسم مى دهم به‌ حق (به مقام ‌و‌ منزلت) كسى (خاتم پيامبران (ص)) كه‌ او‌ را‌ از‌ آفريدگانت برگزيده اى ‌و‌ به‌ حق كسى كه‌ او‌ را‌ براى خود پسنديده اى ‌و‌ به‌ حق كسى كه‌ او‌ را‌ از‌ آنچه آفريده اى اختيار كرده اى ‌و‌ به‌ حق كسى كه‌ او‌ را‌ براى كار خود انتخاب نموده اى به‌ حق كسى كه‌ طاعت ‌و‌ فرمانبردارى از‌ او‌ را‌ به‌ طاعت از‌ خود پيوسته اى ‌و‌ كسى كه‌ نافرمانى از‌ او‌ را‌ مانند، نافرمانى از‌ خود گردانيده اى، به‌ حق كسى كه‌ دوستى او‌ را‌ به‌ دوستى خود مقرون نموده اى ‌و‌ كسى كه‌ دشمنيش را‌ به‌ دشمنى خويش جمع كرده اى، مرا در‌ اين روزم بپوشان به‌ آنچه (عفو خود كه) مى پوشانى به‌ ‌آن كسى را‌ كه‌ با‌ حال بيزارى از‌ گناه به‌ سوى تو‌ زارى نمايد، ‌و‌ با‌ توبه ‌و‌ بازگشت از‌ نافرمانى به‌ درخواست آمرزش از‌ تو‌ پناه آورد،
̶    و مرا سرپرستى فرما به‌ آنچه كه‌ به‌ ‌آن سرپرستى مى فرمائى كسانى را‌ كه‌ تو‌ را‌ طاعت ‌و‌ فرمانبرى نموده ‌و‌ نزد تو‌ داراى قرب ‌و‌ منزلت هستند،
̶    و تو‌ خود به‌ تنهائى به‌ من‌ احسان ‌و‌ نيكى كن به‌ آنچه به‌ ‌آن احسان نمودى كسى را‌ كه‌ به‌ عهد ‌و‌ پيمان تو‌ وفا كرده، ‌و‌ خود را‌ درباره ‌ى‌ (طاعت از) تو‌ به‌ رنج انداخته، ‌و‌ در‌ به‌ دست آوردن رضايت تو‌ بيشتر از‌ توانائى كوشا گردانيده،
̶    و مرا به‌ تقصير ‌و‌ كوتاهى در‌ حق تو‌ (بندگيت) ‌و‌ تجاوز از‌ حد ‌و‌ مرز خويش در‌ آنچه حرام نموده اى، ‌و‌ تجاوز از‌ احكام ‌و‌ فرمانهايت به‌ كيفر مرسان،
̶    و به‌ وسيله ‌ى‌ مهلت دادن خود به‌ من‌ تدريجا ‌و‌ كم كم سزاوار عقابم مفرما مانند تدريجا سزاوار كيفر شدن كسى (ثروتمندى) كه‌ مرا از‌ خير ‌و‌ نيكى آنچه نزد او‌ است بازداشته اى ‌و‌ حال آنكه در‌ رسيدن نعمت او‌ به‌ من‌ شريك تو‌ نبوده،
̶    و مرا از‌ خواب بى خبران ‌و‌ از‌ خواب آلودگى اسراف كنندگان، ‌و‌ از‌ چرت زدن خوارشدگان بيدار نما،
̶    و دلم را‌ متوجه گردان به‌ آنچه اطاعت كنندگان را‌ به‌ ‌آن واداشته اى، ‌و‌ كوشش كنندگان در‌ عبادت را‌ به‌ ‌آن بندگان مطيع قرار داده اى، ‌و‌ به‌ وسيله ‌ى‌ ‌آن سهل انگاران را‌ نجات دادى،
̶    و مرا پناه ده‌ از‌ آنچه از‌ تو‌ دورم مى گرداند ‌و‌ ميان من‌ ‌و‌ بهره ام از‌ جانب تو‌ جلوگير شود، ‌و‌ از‌ آنچه نزد تو‌ قصد مى نمايم بازم دارد،
̶    و راه نيكوئيها به‌ سويت (بندگيت) ‌و‌ پيشى ‌و‌ سبقت گرفتن به‌ آنها را‌ از‌ آنجا كه‌ تو‌ امر كرده اى، ‌و‌ حرص ‌و‌ آز در‌ آنها را‌ به‌ آنچه تو‌ خواسته اى برايم آسان گردان،
̶    و مرا با‌ كسانى كه‌ هلاك مى نمائى ‌و‌ آنان سبك شمارند ‌و‌ اهتمام ندارند آنچه را‌ كه‌ تهديد نموده اى هلاك مساز
̶    و با‌ كسانى كه‌ تباه مى سازى ‌و‌ ايشان دشمنى تو‌ را‌ مى طلبند تباه مگردان،
̶    و با‌ كسانى كه‌ درهم مى شكنى ‌و‌ آنها از‌ راههاى تو‌ بيرون روند درهم مشكن،
̶    و از‌ گردابها ‌و‌ سختى هاى بلا ‌و‌ از‌ كامها ‌و‌ گلوگيريهائى گرفتارى رهائى ده، ‌و‌ از‌ مواخذه ‌ى‌ مهلت دادن پناهم ده،
̶    و ميان من‌ ‌و‌ دشمنى كه‌ گمراهم سازد، ‌و‌ خواهش نفس كه‌ هلاكم گرداند، ‌و‌ خسران ‌و‌ زيانى كه‌ مرا فرا گيرد حايل ‌و‌ جلوگير شو،
̶    و از‌ من‌ رو‌ مگردان رو‌ برگرداندن از‌ كسى كه‌ پس‌ از‌ خشم خود از‌ او‌ راضى نمى شوى،
̶    و از‌ اميد (آمرزش) در‌ درگاه تو‌ نوميدم مگردان كه‌ نوميدى از‌ رحمتت بر‌ من‌ غالب شود،
̶    و به‌ من‌ عطا مكن آنچه توانائى ‌آن را‌ ندارم كه‌ از‌ جهت فزونى محبت ‌و‌ دوستيم تو‌ را‌ كه‌ بر‌ من‌ تكليف مى نمائى گرانبارم سازى،
̶    و مرا از‌ پيش خود رها مكن رها كردن كسى كه‌ در‌ او‌ خير ‌و‌ نيكى نيست، ‌و‌ تو‌ را‌ به‌ (طاعت) او‌ حاجت ‌و‌ نيازى ‌و‌ براى او‌ توبه ‌ى‌ نباشد،
̶    و به‌ دور ميانداز مرا دور انداختن كسى كه‌ از‌ چشم حفظ ‌و‌ نگهداريت افتاده، ‌و‌ كسى كه‌ از‌ جانب تو‌ خوارى ‌و‌ رسوائى او‌ را‌ فراگرفته، بلكه از‌ افتادن افتادگان (در عذاب) ‌و‌ ترس گمراهان (هنگام حساب ‌و‌ بازپرسى) ‌و‌ لغزش فريب داده شدگان، ‌و‌ از‌ گرداب هلاك شدگان (بر اثر گناهان) دستم بگير،
̶    و از‌ آنچه (بلاهائى كه) اصناف غلامان ‌و‌ كنيزان خود را‌ دچار كرده اى عافيت ده، ‌و‌ به‌ منتهى درجات كسى برسانم كه‌ با‌ او‌ عنايت داشته نگهداريش نموده اى ‌و‌ بر‌ او‌ انعام كرده اى، ‌و‌ از‌ او‌ خوشنود شده اى پس‌ (در نتيجه) او‌ را‌ ستوده شده زنده داشته ‌و‌ سعادتمند مى رانده اى،
̶    و خوددارى از‌ آنچه حسنات ‌و‌ افعال پسنديده را‌ باطل مى گرداند ‌و‌ خيرات ‌و‌ نيكيها را‌ از‌ ميان مى برد طوق ‌و‌ گردن بند گردنم ساز،
̶    و دلم را‌ به‌ باز ايستادن از‌ زشتيهاى ناپسنديده ها ‌و‌ رسوائيهاى گناهان بپوشان (هميشه متوجه ‌آن گردان)
̶    و مرا از‌ آنچه تو‌ را‌ از‌ من‌ جز ‌آن خوشنود نمى گرداند به‌ چيزى كه‌ ‌آن را‌ جز به‌ تو‌ درنمى يابم مشغول مساز،
̶    و دوستى دنياى پست را‌ كه‌ از‌ آنچه (سعادتمندى كه) نزد تو‌ است بازمى دارد، ‌و‌ از‌ طلبيدن وسيله به‌ سوى تو‌ منع مى نمايد، ‌و‌ از‌ تقرب ‌و‌ نزديك شدن به‌ تو‌ غافل ‌و‌ بى خبر مى گرداند از‌ دلم بركن،
̶    و تنها به‌ سر‌ بردن به‌ مناجات ‌و‌ راز ‌و‌ نياز با‌ تو‌ را‌ در‌ شب ‌و‌ روز براى من‌ آراسته گردان،
̶    و مرا عصمت ‌و‌ نگهدارى ببخش كه‌ بترس (از عذاب) تو‌ نزديكم گردان، ‌و‌ از‌ مرتكب شدن آنچه حرام ساخته اى بازم دارد، ‌و‌ از‌ گرفتار شدن به‌ گناهان بزرگ رهايم نمايد،
̶    و از‌ چركى ‌و‌ كثافت معصيت ‌و‌ نافرمانى پاكيزه ام گردان، ‌و‌ آلودگى به‌ گناهان را‌ از‌ من‌ ببر، ‌و‌ پيراهن سلامتى از‌ جانب خود را‌ بر‌ من‌ بپوشان، ‌و‌ رداى صحت ‌و‌ عافيت از‌ نزد خويش را‌ در‌ برم قرار ده، ‌و‌ به‌ نعمتهاى پهناور خود بپوشانم، ‌و‌ احسان ‌و‌ بخششت را‌ پى در‌ پى بر‌ من‌ برسان،
̶    و به‌ جور شدن اسباب كار ‌و‌ راهنمائيت به‌ راه حق تاييدم فرما، ‌و‌ بر‌ قصد ‌و‌ آهنگ شايسته ‌و‌ گفتار پسنديده، ‌و‌ كردار نيكو ياريم نما، ‌و‌ به‌ قدرت ‌و‌ توانائيم بى قدرت ‌و‌ توانائيت وامگذارم،
̶    و روزى كه‌ مرا براى ديدار خود برانگيزى خوارم مگردان ‌و‌ در‌ جلو دوستانت (انبياء ‌و‌ اولياء ‌و‌ صلحاء) رسوايم مكن، ‌و‌ ذكر خود را‌ از‌ يادم مبر، ‌و‌ شكر ‌و‌ سپاس خود را‌ از‌ من‌ زايل نگردان، بلكه ‌آن را‌ در‌ حالات فراموشى هنگام فراموشيهاى نادانان به‌ نعمتهايت هميشه با‌ من‌ قرار ده، ‌و‌ به‌ من‌ الهام كن كه‌ بر‌ آنچه مرا عطا كرده اى ستايش نمايم ‌و‌ به‌ آنچه به‌ من‌ نيكوئى نموده اى اقرار كنم،
̶    و توجه ‌و‌ روآوردنم را‌ به‌ سوى خود بالاتر (فزونتر) از‌ رو‌ آوردن روآورندگان، ‌و‌ سپاسگزاريم را‌ درباره ‌ى‌ تو‌ بالاتر از‌ سپاس سپاسگزاران گردان،
̶    و هنگام نيازمنديم به‌ سوى تو‌ خوارم مساز، ‌و‌ هلاكم مكن به‌ (عجب ‌و‌ خودپسندى به) آنچه در‌ درگاهت نيكوئى كرده ام، ‌و‌ دست رد بر‌ پيشانيم مزن به‌ آنچه به‌ ‌آن دست رد بر‌ پيشانى ستيزه كنندگان با‌ خود زده اى زيرا من‌ فرمانبرنده ‌ى‌ توام، مى دانم كه‌ حجت ‌و‌ دليل (در هر‌ حكمى) تو‌ را‌ است، ‌و‌ تو‌ به‌ فضل ‌و‌ بخشش سزاوارتر، ‌و‌ به‌ احسان سود رساننده تر ‌و‌ شايسته اى كه‌ از‌ تو‌ بترسند، ‌و‌ سزاوارى (گناهان را) بيامرزى، ‌و‌ به‌ عفو نمودن شايسته ترى كه‌ عقاب نمائى، ‌و‌ بپوشاندن (گناه) نزديكترى كه‌ آشكار سازى،
̶    پس مرا زنده دار به‌ زندگى پاكيزه اى كه‌ به‌ آنچه مى خواهم پيوسته شود، ‌و‌ به‌ آنچه دوست دارم پايان يابد در‌ صورتى كه‌ آنچه را‌ مكروه دارى بجا نياورم ‌و‌ آنچه را‌ نهى كرده اى مرتكب نشوم، ‌و‌ مرا بميران مردن كسى كه‌ نور ‌و‌ روشنائيش در‌ پيشرويش ‌و‌ از‌ سمت راستش مى رود (تا بهشت)
̶    و مرا در‌ پيشگاه خود خوار ‌و‌ در‌ نزد آفريدگانت عزيز ‌و‌ ارجمند گردان، ‌و‌ چون با‌ تو‌ خلوت كرده ‌و‌ تنها باشم فروتن ‌و‌ در‌ ميان بندگان بلندمرتبه ‌و‌ سرفرازم نما، ‌و‌ از‌ كسى كه‌ از‌ من‌ بى نياز است بى نيازم ساز، ‌و‌ بر‌ فقر ‌و‌ نيازمنديم به‌ درگاهت بيافزا،
̶    و از‌ شماتت ‌و‌ شادى دشمنان، ‌و‌ از‌ پيشامد غم ‌و‌ اندوه ‌و‌ بلا ‌و‌ ذلت ‌و‌ خوارى (نزد مردم) ‌و‌ رنج ‌و‌ گرفتارى (در كارها) پناهم ده، مرا در‌ آنچه بر‌ ‌آن از‌ من‌ آگاهى بپوشان به‌ آنچه (گناهى كه) مى پوشاند (مى آمرزد) تواناى گرفتن از‌ روى عنف ‌و‌ سختى اگر حلمش نبود، ‌و‌ عقاب كننده ‌ى‌ بر‌ گناه اگر تاملش نبود،
̶    و هرگاه به‌ گروهى بر‌ اثر (گناه) فتنه ‌و‌ تباهى يا‌ بدى ‌و‌ گرفتارى بخواهى مرا در‌ حالى كه‌ پناهنده به‌ تو‌ هستم از‌ ‌آن رهائى ده، ‌و‌ چون مرا در‌ دنياى خود در‌ جاى رسوائى بپا نداشتى (رسوا نكردى) در‌ سراى آخرت خود مانند ‌آن بپا مدار (رسوا مگردان)
̶    و اوائل نعمتهايت را‌ با‌ اواخر آنها، ‌و‌ سودهاى قديم را‌ با‌ تازه هاى آنها برايم جفت ‌و‌ توام گردان، ‌و‌ چندان مرا مهلت مده ‌و‌ عمرم را‌ طولانى ‌و‌ دراز مكن كه‌ با‌ ‌آن دلم سخت شود، ‌و‌ بر‌ من‌ سختى مفرست كه‌ بر‌ اثر ‌آن خوشى ‌و‌ بزرگيم برود، ‌و‌ مرا به‌ پستى اى كه‌ بر‌ اثر ‌آن قدر ‌و‌ منزلتم (در نظر مردم) كوچك گردد، ‌و‌ كمى ‌و‌ زشتى كه‌ با‌ ‌آن مقام ‌و‌ ارزش من‌ مجهول شود گرفتار مساز
̶    و (از عذابت) چنان مترسانم كه‌ به‌ ‌آن (از عفوت) نوميد گردم، ‌و‌ چنان بيمناكم مگردان كه‌ ترس در‌ دل افكنم، ترسم را‌ در‌ تهديدت (از عذاب روز رستاخيز) ‌و‌ بيمم را‌ از‌ مهلت دادنت، ‌و‌ انذار ‌و‌ ترساندت، ‌و‌ هراسم را‌ هنگام خواندن جملات (قرآن) خود قرار ده،
̶    و شبم را‌ آباد گردان به‌ بيدار نمودنت مرا در‌ ‌آن براى بندگيت، ‌و‌ تنها بودنم به‌ شب برخاستن براى (مناجات با) تو‌ ‌و‌ چشم پوشيم از‌ جز تو‌ به‌ انس ‌و‌ خو‌ گرفتنم با‌ تو، ‌و‌ درخواست نمودن نيازمنديهايم به‌ درگاه تو، ‌و‌ پى در‌ پى درخواست نمودنم از‌ تو‌ در‌ آزاد ساختنم از‌ آتشت، ‌و‌ زنهار دادنم از‌ كيفرت كه‌ در‌ آنست اهل ‌و‌ سزاوار آن،
̶    و مرا تا‌ مدت ‌و‌ پاره اى از‌ زمان در‌ طغيان ‌و‌ سركشيم سرگردان، ‌و‌ در‌ گرداب نادانيم غافل ‌و‌ بى خبر مگذار، ‌و‌ مرا (بر اثر گناه) پند براى كسى كه‌ پند پذيرد، ‌و‌ عبرت براى كسى كه‌ عبرت گيرد، ‌و‌ سبب فتنه ‌و‌ گمراهى براى كسى كه‌ (به من) نظر افكند قرار مده، ‌و‌ با‌ من‌ مكر مكن در‌ ميان كسانى كه‌ با‌ آنها مكر مى كنى، ‌و‌ ديگرى را‌ به‌ جاى من‌ مگزين (كه از‌ او‌ راضى باشى) ‌و‌ نامم را‌ تغيير مده، ‌و‌ بدنم را‌ (به آفت) تبديل مفرما، ‌و‌ مرا مضحكه ‌و‌ سبب خنده ‌ى‌ آفريدگانت (از جهت خوارى) ‌و‌ مسخره ‌ى‌ خود (پست در‌ درگاهت) ‌و‌ جز پيرو رضايت، ‌و‌ جز به‌ كيفر رساندن (دشمنانت) براى تو‌ خدمتگزار مگردان
̶    و كامياب ساز مرا از‌ لذت ‌و‌ خوشى عفوت، ‌و‌ شيرينى مهربانى ‌و‌ آسودگى ‌و‌ روزيت ‌و‌ بهشت پر نعمتت پيروز نما، ‌و‌ به‌ وسيله ‌ى‌ توانگرى از‌ توانگريت مزه ‌ى‌ فراغت ‌و‌ انجام دادن براى آنچه تو‌ دوست دارى، ‌و‌ كوشش در‌ آنچه را‌ كه‌ نزد تو‌ نزديك مى گرداند به‌ من‌ بچشان ‌و‌ تحفه ‌و‌ ارمغانى از‌ تحفه هايت به‌ سويم بفرست (به من‌ عطا فرما)
̶    و تجارت ‌و‌ بازرگانيم را‌ سودمند ‌و‌ بازگشتنم را‌ بى زيان گردان، ‌و‌ مرا از‌ مقام
̶    (بازپرسى) خود بترسان ‌و‌ براى ديدارت مشتاق ساز ‌و‌ به‌ توبه ‌ى‌ خالص ‌و‌ پاكيزه اى (از روى دل) كه‌ گناهان كوچك ‌و‌ بزرگ را‌ با‌ ‌آن باقى نگذارى، ‌و‌ گناهان آشكار ‌و‌ نهان را‌ با‌ ‌آن وامگذارى توفيقم ده،
̶    و كينه داشتن براى اهل ايمان را‌ از‌ سينه ام بركن، ‌و‌ دلم را‌ با‌ فروتنان مهربان گردان ‌و‌ با‌ من‌ چنان باش كه‌ با‌ شايستگان مى باشى، ‌و‌ به‌ زيور پرهيزگاران بيارايم، ‌و‌ براى من‌ ‌و‌ نيكوئى در‌ آيندگان، ‌و‌ آوازه ‌ى‌ بلندى در‌ پسينيان قرار ده، ‌و‌ مرا در‌ ميان سراى پيشينيان درآور،
̶    و فراخى نعمتت را‌ بر‌ من‌ تمام كن، ‌و‌ گرامى هاى ‌آن را‌ نزد من‌ پى در‌ پى ساز، ‌و‌ دستم را‌ از‌ سودهاى خود پر ساز، ‌و‌ بخششهاى گراميت را‌ به‌ سويم روان گردان، ‌و‌ در‌ باغهائى كه‌ آنها را‌ براى برگزيدگانت آراسته اى با‌ پاكيزه ترين دوستانت (در بهشت) همسايه ام نما، ‌و‌ در‌ جاهائى كه‌ براى دوستانت آماده شد مرا به‌ عطاهاى بزرگت بپوشان،
̶    و براى من‌ نزد خود آرامشگاهى كه‌ در‌ ‌آن آرامش گيرم، ‌و‌ جايگاهى كه‌ در‌ ‌آن جاى گزينم، ‌و‌ چشم را‌ روشن سازم قرار ده، ‌و‌ (كيفر) مرا با‌ گناهان بزرگ مسنج، ‌و‌ در‌ روزى كه‌ پنهانيها آشكار مى شود عذابم مكن، ‌و‌ هر‌ شك ‌و‌ دودلى را‌ از‌ من‌ دور كن، ‌و‌ در‌ حق ‌و‌ درستى راهى به‌ هر‌ رحمتى برايم قرار ده، ‌و‌ بهره هاى بخششهاى از‌ عطايت را‌ براى من‌ بسيار ‌و‌ نصيبهاى احسان ‌و‌ نيكى از‌ بخشيدنت را‌ بر‌ من‌ فراوان گردان،
̶    و دلم را‌ به‌ آنچه (پاداشى كه) نزد تو‌ است مطمئن ‌و‌ آرام ‌و‌ همت ‌و‌ قصدم را‌ يكسره براى آنچه براى تست بگردان ‌و‌ مرا به‌ چيزى (كردار نيكى) وادار كه‌ خواص ‌و‌ نزديكانت را‌ وامى دارى، ‌و‌ هنگام غفلت ‌و‌ بى خبرى عقلها طاعتت را‌ در‌ دلم مخلوط ‌و‌ آميخته ساز، ‌و‌ بى نيازى (از خلق) ‌و‌ پاكدامنى (از نارواها) ‌و‌ آسايش (در زندگى) ‌و‌ تندرستى ‌و‌ فراخى (در روزى) ‌و‌ آرامش ‌و‌ آسودگى ‌و‌ نداشتن گرفتارى را‌ برايم فراهم كن،
̶    و كارهاى نيك مرا به‌ سبب معصيت ‌و‌ نافرمانى كه‌ با‌ ‌آن آميخته مى شود، ‌و‌ تنهائيهايم را‌ (با مناجات) به‌ تباهكاريهائى كه‌ از‌ راه آزمايش تو‌ براى من‌ پيش آيد تباه مساز، ‌و‌ آبرويم را‌ از‌ درخواست به‌ سوى كسى از‌ جهانيان (لئام خلق) حفظ فرما، ‌و‌ از‌ طلبيدن آنچه (از كالاى دنيا) كه‌ پيش فاسقان (و منحرفان) است بازم دار،
̶    و مرا پشتيبان ستمگران، ‌و‌ بر‌ نابود كردن (احكام) كتاب خود (قرآن) يار ‌و‌ همدست ايشان قرار مده، ‌و‌ از‌ جائى كه‌ نمى دانم نگهبانيم كن كه‌ به‌ ‌آن (از هر‌ شرى) نگهداريم نمائى، ‌و‌ درهاى توبه ‌و‌ آمرزش ‌و‌ مهربانى ‌و‌ روزى فراخت را‌ بر‌ من‌ بگشاى، زيرا من‌ از‌ روى آورندگان به‌ درگاه توام ‌و‌ انعامت را‌ درباره ‌ى‌ من‌ كامل نما، زيرا تو‌ بهترين نعمت دهندگانى،
̶    و بازمانده ‌ى‌ زندگيم را‌ در‌ حج (و زيارت بيت الله الحرام) ‌و‌ عمره براى درخواست خوشنوديت قرار مده اى پروردگار جهانيان، ‌و‌ خدا بر‌ محمد (ص) ‌و‌ آل‌ او‌ كه‌ (از گناه) پاك ‌و‌ (از آلوده گى) پاكيزه اند رحمت فرستد، ‌و‌ هميشه بر‌ او‌ ‌و‌ بر‌ ايشان درود باد
متن عربی صحیفه سجادیه (47)
(وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي يَوْمِ عَرَفَةَ)
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ، رَبَّ الْأَرْبَابِ، وَ إِلَهَ كُلِّ مَأْلُوهٍ، وَ خَالِقَ كُلِّ مَخْلُوقٍ، وَ وَارِثَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ، لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ، وَ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ عِلْمُ شَيْ‏ءٍ، وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ مُحِيطٌ، وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ رَقِيبٌ. أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْأَحَدُ الْمُتَوَحِّدُ الْفَرْدُ الْمُتَفَرِّدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْكَرِيمُ الْمُتَكَرِّمُ، الْعَظِيمُ الْمُتَعَظِّمُ، الْكَبِيرُ الْمُتَكَبِّرُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْعَلِيُّ الْمُتَعَالِ، الشَّدِيدُ الْمِحَالِ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ، الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ. وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، السَّمِيعُ الْبَصِيرُ، الْقَدِيمُ الْخَبِيرُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْكَرِيمُ الْأَكْرَمُ، الدَّائِمُ الْأَدْوَمُ، وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْأَوَّلُ قَبْلَ كُلِّ أَحَدٍ، وَ الْآخِرُ بَعْدَ كُلِّ عَدَدٍ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الدَّانِي فِي عُلُوِّهِ، وَ الْعَالِي فِي دُنُوِّهِ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، ذُو الْبَهَاءِ وَ الْمَجْدِ، وَ الْكِبْرِيَاءِ وَ الْحَمْدِ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الَّذِي أَنْشَأْتَ الْأَشْيَاءَ مِنْ غَيْرِ سِنْخٍ، وَ صَوَّرْتَ مَا صَوَّرْتَ مِنْ غَيْرِ مِثَالٍ، وَ ابْتَدَعْتَ الْمُبْتَدَعَاتِ بِلَا احْتِذَاءٍ. 13) أَنْتَ الَّذِي قَدَّرْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ تَقْدِيراً، وَ يَسَّرْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ تَيْسِيراً، وَ دَبَّرْتَ مَا دُونَكَ تَدْبِيراً أَنْتَ الَّذِي لَمْ يُعِنْكَ عَلَى خَلْقِكَ شَرِيكٌ، وَ لَمْ يُوَازِرْكَ فِي أَمْرِكَ وَزِيرٌ، وَ لَمْ يَكُنْ لَكَ مُشَاهِدٌ وَ لَا نَظِيرٌ. أَنْتَ الَّذِي أَرَدْتَ فَكَانَ حَتْماً مَا أَرَدْتَ، وَ قَضَيْتَ فَكَانَ عَدْلًا مَا قَضَيْتَ، وَ حَكَمْتَ فَكَانَ نِصْفاً مَا حَكَمْتَ. أَنْتَ الَّذِي لَا يَحْوِيكَ مَكَانٌ، وَ لَمْ يَقُمْ لِسُلْطَانِكَ سُلْطَانٌ، وَ لَمْ يُعْيِكَ بُرْهَانٌ وَ لَا بَيَانٌ. أَنْتَ الَّذِي أَحْصَيْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ عَدَداً، وَ جَعَلْتَ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ أَمَداً، وَ قَدَّرْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ تَقْدِيراً. أَنْتَ الَّذِي قَصُرَتِ الْأَوْهَامُ عَنْ ذَاتِيَّتِكَ، وَ عَجَزَتِ الْأَفْهَامُ عَنْ كَيْفِيَّتِكَ، وَ لَمْ تُدْرِكِ الْأَبْصَارُ مَوْضِعَ أَيْنِيَّتِكَ. أَنْتَ الَّذِي لَا تُحَدُّ فَتَكُونَ مَحْدُوداً، وَ لَمْ تُمَثَّلْ فَتَكُونَ مَوْجُوداً، وَ لَمْ تَلِدْ فَتَكُونَ مَوْلُوداً. أَنْتَ الَّذِي لَا ضِدَّ مَعَكَ فَيُعَانِدَكَ، وَ لَا عِدْلَ لَكَ فَيُكَاثِرَكَ، وَ لَا نِدَّ لَكَ فَيُعَارِضَكَ. أَنْتَ الَّذِي ابْتَدَأَ، وَ اخْتَرَعَ، وَ اسْتَحْدَثَ، وَ ابْتَدَعَ، وَ أَحْسَنَ صُنْعَ مَا صَنَعَ. سُبْحَانَكَ مَا أَجَلَّ شَأْنَكَ، وَ أَسْنَى فِي الْأَمَاكِنِ مَكَانَكَ، وَ أَصْدَعَ بِالْحَقِّ فُرْقَانَكَ سُبْحَانَكَ مِنْ لَطِيفٍ مَا أَلْطَفَكَ، وَ رَءُوفٍ مَا أَرْأَفَكَ، وَ حَكِيمٍ مَا أَعْرَفَكَ سُبْحَانَكَ مِنْ مَلِيكٍ مَا أَمْنَعَكَ، وَ جَوَادٍ مَا أَوْسَعَكَ، وَ رَفِيعٍ مَا أَرْفَعَكَ ذُو الْبَهَاءِ وَ الْمَجْدِ وَ الْكِبْرِيَاءِ وَ الْحَمْدِ. سُبْحَانَكَ بَسَطْتَ بِالْخَيْرَاتِ يَدَكَ، وَ عُرِفَتِ الْهِدَايَةُ مِنْ عِنْدِكَ، فَمَنِ الْتَمَسَكَ لِدِينٍ أَوْ دُنْيَا وَجَدَكَ سُبْحَانَكَ خَضَعَ لَكَ مَنْ جَرَى فِي عِلْمِكَ، وَ خَشَعَ لِعَظَمَتِكَ مَا دُونَ عَرْشِكَ، وَ انْقَادَ لِلتَّسْلِيمِ لَكَ كُلُّ خَلْقِكَ سُبْحَانَكَ لَا تُحَسُّ وَ لَا تُجَسُّ وَ لَا تُمَسُّ وَ لَا تُكَادُ وَ لَا تُمَاطُ وَ لَا تُنَازَعُ وَ لَا تُجَارَى وَ لَا تُمَارَى وَ لَا تُخَادَعُ وَ لَا تُمَاكَرُ سُبْحَانَكَ سَبِيلُكَ جَدَدٌ. وَ أَمْرُكَ رَشَدٌ، وَ أَنْتَ حَيٌّ صَمَدٌ. سُبْحَانَكَ قَولُكَ حُكْمٌ، وَ قَضَاؤُكَ حَتْمٌ، وَ إِرَادَتُكَ عَزْمٌ. سُبْحَانَكَ لَا رَادَّ لِمَشِيَّتِكَ، وَ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِكَ. سُبْحَانَكَ بَاهِرَ الْآيَاتِ، فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ، بَارِئَ النَّسَمَاتِ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَدُومُ بِدَوَامِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً بِنِعْمَتِكَ. وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يُوَازِي صُنْعَكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَزِيدُ عَلَى رِضَاكَ. وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً مَعَ حَمْدِ كُلِّ حَامِدٍ، وَ شُكْراً يَقْصُرُ عَنْهُ شُكْرُ كُلِّ شَاكِرٍ حَمْداً لَا يَنْبَغِي إِلَّا لَكَ، وَ لَا يُتَقَرَّبُ بِهِ إِلَّا إِلَيْكَ حَمْداً يُسْتَدَامُ بِهِ الْأَوَّلُ، وَ يُسْتَدْعَى بِهِ دَوَامُ الْآخِرِ. حَمْداً يَتَضَاعَفُ عَلَى كُرُورِ الْأَزْمِنَةِ، وَ يَتَزَايَدُ أَضْعَافاً مُتَرَادِفَةً. حَمْداً يَعْجِزُ عَنْ إِحْصَائِهِ الْحَفَظَةُ، وَ يَزِيدُ عَلَى مَا أَحْصَتْهُ فِي كِتَابِكَ الْكَتَبَةُ حَمْداً يُوازِنُ عَرْشَكَ الْمَجِيدَ وَ يُعَادِلُ كُرْسِيَّكَ الرَّفِيعَ. حَمْداً يَكْمُلُ لَدَيْكَ ثَوَابُهُ، وَ يَسْتَغْرِقُ كُلَّ جَزَاءٍ جَزَاؤُهُ حَمْداً ظَاهِرُهُ وَفْقٌ لِبَاطِنِهِ، وَ بَاطِنُهُ وَفْقٌ لِصِدْقِ النِّيَّةِ حَمْداً لَمْ يَحْمَدْكَ خَلْقٌ مِثْلَهُ، وَ لَا يَعْرِفُ أَحَدٌ سِوَاكَ فَضْلَهُ حَمْداً يُعَانُ مَنِ اجْتَهَدَ فِي تَعْدِيدِهِ، وَ يُؤَيَّدُ مَنْ أَغْرَقَ نَزْعاً فِي تَوْفِيَتِهِ. حَمْداً يَجْمَعُ مَا خَلَقْتَ مِنَ الْحَمْدِ، وَ يَنْتَظِمُ مَا أَنْتَ خَالِقُهُ مِنْ بَعْدُ. حَمْداً لَا حَمْدَ أَقْرَبُ إِلَى قَوْلِكَ مِنْهُ، وَ لَا أَحْمَدَ مِمَّنْ يَحْمَدُكَ بِهِ. حَمْداً يُوجِبُ بِكَرَمِكَ الْمَزِيدَ بِوُفُورِهِ، وَ تَصِلُهُ بِمَزِيدٍ بَعْدَ مَزِيدٍ طَوْلًا مِنْكَ حَمْداً يَجِبُ لِكَرَمِ وَجْهِكَ، وَ يُقَابِلُ عِزَّ ج

رپورتاژ
شناخت کلی از محصولات فلزی و انواع آن
جشن عروسی
همه چیز درباره جراحی زیبایی بینی
حمل نخاله ساختمانی و ضایعات عمرانی
جراحی زیبایی سینه و پروتز
دوربین مداربسته دیجی همکار
جدیدترین تجهیزات تالار
آیا گنج یاب ها شبیه فلزیاب و طلایاب هستند؟ - شرکت فلزیاب تیوا
دوربین مداربسته
چاپ کتاب در یک ماه با هزینه زیر یک میلیون تومان
پاسخ به 7 سوال رایج در مورد عصب کشی دندان
پذیرش مقاله در مجلات معتبر ISI و اسکوپوس
روغن خراطین
تفاوت دینگ با اپلیکیشن‌های تاکسی‌یاب آنلاین
انجام پایان نامه مدیریت
تاریخچه تغییر سرمربی در تیم استقلال تهران
زمان دقیق شرف الشمس در سال ۹۷ چه زمانی است؟
زمان دقیق شرف الشمس در سال ۹۷ چه زمانی است؟
نمایندگی برندها در ایران
آپسان موتورز پارس

لینک های مفید
آموزش مجازی | تور مسافرتی | خودرو | تور استانبول |

قدرت گرفته از : پانا بلاگ


.: :.